Gelir Vergisi Kanunu’na eklenen yeni istisna düzenlemesi, Türkiye’ye yerleşen bazı gerçek kişilere yurt dışı kazançları için 20 yıl gelir vergisi muafiyeti sağlıyor. Ancak tebliğle getirilen başvuru süresi ve istisna belgesi şartı, kanunda yer almayan yeni bir yükümlülük yaratması nedeniyle “verginin yasallığı” ilkesi açısından tartışma konusu oluyor.

         7582 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 4. maddesiyle Gelir Vergisi Kanunu’na mükerrer 20/D maddesi eklenmiş ve 1.1.2026 tarihinden sonra Türkiye’ye yerleşen gerçek kişilerin Türkiye’de yerleşmiş sayılmasından önceki son üç takvim yılında Türkiye’de ikametgahının ve vergi mükellefiyetinin bulunmaması şartıyla Türkiye dışında elde ettiği kazanç ve iratları 20 yıl boyunca gelir vergisi muafiyeti getirilmişti. Ayrıca Türkiye dışında elde edilen kazanç ve iratları gelir vergisinden müstesna tutulanlardan, bahse konu istisnadan yararlanılan süre içerisinde vefatı halinde veraset yoluyla mal intikallerinde mirasçıların veraset ve intikal vergisi oranının %1 oranında uygulanması da öngörülmüştü. Düzenleme 1 Ocak 2026 tarihinden itibaren Türkiye’ye yerleşmiş sayılanlara uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girmişti. Bütün bunları daha önce zaten yazmış ve getirilen düzenlemeyi tam ve dar mükellefler arasında bir de “yarı-tam mükellefler” statüsünün yaratılması dolayısıyla eleştirmiştim.

Mali idare maddenin uygulamasına ilişkin idari anlayışı mevzuat/Pdf/21587">4 Temmuz 2026 tarihli ve 33300 Sayılı........

© Ekonomim