Yapay zekâ hakkında herkes konuşuyor. Teknoloji şirketleri geleceği satıyor. Danışmanlar dönüşümü. Düzenleyiciler kuralları.

Oysa, yapay zekâ ve iklim krizi gibi büyük dönüşümleri anlamak için teknoloji şirketleri, danışmanlar ya da siyasetçiler kadar, onlara poliçe yazmak zorunda olan sigortacılara da bakmak lazım. Çünkü gelecek (ve riskler) hakkında en pahalı tahminleri onlar yapar. Ve bazen en önemli haber, bir poliçenin küçük puntolarında saklıdır.

Son aylarda ABD'de tam da böyle bir gelişme yaşandı. AIG, Great American ve W.R. Berkley gibi büyük sigorta şirketleri, üretken yapay zekâ kullanan işletmelerde doğabilecek bazı yükümlülükleri genel sorumluluk poliçelerinin kapsamı dışında bırakabilmek için düzenleyicilere başvurdu. Başvuruların önemli bölümü onaylandı. Aynı dönemde sektörün standart poliçe dilini hazırlayan Insurance Services Office (ISO) da sigortacıların kullanabileceği üretken yapay zekâ istisna maddelerini yayımladı.

İşin dikkat çekici tarafı, bu istisnaların kapsamı. W.R. Berkley'nin önerdiği metin, yapay zekânın "herhangi bir fiili veya iddia edilen kullanımından" kaynaklanan talepleri dışarıda bırakabilecek kadar geniş. AIG ise bu istisnaları bugün uygulamayı planlamadığını söylese de ihtiyaç duyulduğunda kullanılabilecek hukuki zemini hazırlamış durumda. Başka bir ifadeyle, acil çıkış için yangın kapısı çoktan inşa edildi.

Bu gelişme bize önemli bir şey söylüyor. Sorun yapay zekânın hata yapması değil. İnsanlar da hata yapar. Yazılımlar da. Sigorta sektörü bunları zaten yıllardır fiyatlıyor. Asıl sorun, yapay zekâ kaynaklı........

© Ekonomim