“Odanda oturup,

Yazıp

Çizmek istiyorum saatlerce.”

Derdi,

Her seferinde

Baştan aldığı yabaniliğini

Atlattığı o yarım saatten sonraki anlardan

Herhangi birinde;

“İzlemek istiyorum seni çalışırken

Sabahlara kadar.”

Severdi

Sahillerde, barlarda,

Arkadaşlarının evlerinde bir şeyler karalamayı.

Dönünce

Ahşap paravanın arkasındaki lavabosundan

Yamalık’ın,

“Gidebilirsin sen istersen.”

Diye bir uyarırdı erkenden,

Dışarıda geçecek uzun saatlerine

Gayet kibar bir davet biçimi olarak

Gecesinin;

“Kalabilirim de,

Başka bir yere de geçebilirim daha

Buradan

Ben.”

Bir mayıs öğleden sonrasında,

“Neresi?” Dedi.

Tuttum belinden,

Oturttum beyaz masama;

Çektim mavi sandalyemi

Karşısına

Ben........

© Ek Dergi