1930 yılı… Genç Türkiye , henüz on yaşında. Harf İnkılabı’nın mürekkebi kurumamış, dilde ve
fikirde büyük bir dönüşüm rüzgârı esiyor. İstanbul hâlâ eski zamanın yorgunluğunu taşırken, yeni
bir kültürün ilk adımları da bu sokaklara sinmeye başlıyor. Tam bu atmosferde, bir sanatçı çıkıyor
karşımıza: Elif Naci.

Bu küçük davetiye, belki bir cebin köşesinde taşınmış, belki de bir masa üstüne özenle bırakılmış.
Ama taşıdığı anlam büyüktür, Cumhuriyet’in ilk bireysel resim sergilerinden birine çağrı…
Sade ama modern çizgileriyle tasarlanan bu kart, yalnızca bir etkinlik duyurusu değildir. Aynı
zamanda yeni bir ülkenin, yeni bir sanat anlayışına verdiği desteğin sessiz ve estetik bir beyanıdır.

© Ek Dergi