Şiddet sadece okulda ortaya çıkmaz; ailede başlar, toplumda büyür, sistem içinde derinleşir.

Eğitimde şiddeti konuşuyoruz. Ama hâlâ yanlış yerden.

Okullarda güvenlik elemanı sayısının artırılması, okul çevrelerinin daha sık denetlenmesi elbette gereklidir. Bu önlemler ihmal edilemez. Ancak çözümü yalnızca burada aramak, sorunun sadece görünen yüzüne odaklanmak demektir.

Çünkü mesele güvenlik açığı değil; şiddeti üreten zemindir.

Tartışanlar hep aynı, sorunlar hep farklı… Televizyon ekranlarına bakıyorum. Daha birkaç gün önce savaş analiz eden yorumcular, bugün okullardaki şiddeti tartışıyor. Gündem değişiyor, yüzler değişmiyor.

Sahada olanlar yok. Sınıfın içinde olanlar yok. O anı yaşayan öğretmen yok.

Ama yorum çok… Görüş çok… Çözüm çok...

Oysa sahayı bilmeden yapılan her yorum, eksik değil; çoğu zaman yanıltıcıdır.

Eğitim sendikalarının sahadaki mücadelesini bu noktada ayrıca görmek gerekir. Sorunu doğrudan yaşayan, çözüm için çaba gösteren bu yapıların sesi çoğu zaman yeterince duyulmuyor. Oysa en gerçek veri, en doğru analiz, en sahici çözüm tam da o seslerin içinde.

Eğitim sistemi ise ironik bir tabloyla karşı karşıya: Tüm sistemleri besleyen ana omurga olmasına rağmen, en savunmasız ve sesi en az çıkan alanlardan biri…

Çünkü mesele güvenlik değil;........

© Eğitim Ajansı