Her sınıfta tıpkı yakamozlar gibi parıldayan yıldızlar var. Nasıl ki yakamozlar için bir deniz ve güneş gerekiyorsa öğrenciler içinde uygun bir ortam ve kendilerini fark edip ışığıyla onları besleyen öğretmenler gerekiyor…

Bir öğrencinin karşısına çıkacak en büyük şans, iyi bir öğretmendir.

En iyi öğretmen de öğrencilerini keşfeden, ilgi ve yetenekleri doğrultusunda geliştiren, doğru yönlendiren ve en önemlisi de dayatan değil dinleyen öğretmendir.

Pedagoji bir bilimdir, öğretmenlik de ciddi bir meslektir ama başta MEB olmak üzere hala pek çok, kurum ve kişi bunu anlayabilmiş değil. Öyle olmasa, böyle olur muydu? Yüzbinlerce öğretmen atama beklerken ücretli öğretmenliğe yönelinir miydi?

Ücretli öğretmenlerimizin içerisinde de tıpkı yakamoz misali parıldayan öğrenciler gibi parıldayan öğretmenlerimiz var ve onlar da tıpkı keşfedilmeyen öğrencilerimiz gibi heba olup gidiyorlar!

Keşke tek tip öğretmenlik olsa liyakate, pedagojik değerlere daha çok önem verilse…

Mum önce dibine ışık vermeli! Öğrencisini, öğretmenini, velisini ve diğer paydaşlarını aydınlatmalı, onların sorunlarına çözüm üretmeli ki yaşamın geneline de sihirli dokunuşlar yapmaya sıra gelmeli.

Yaşamı gece ve gündüz gibi nasıl kesin hatlarla ayıramıyorsak eğitimi ve her bir öğrenciyi de genel çerçevede değerlendiremeyiz. Çünkü her biri ayrı bir kimliğe ve kişiliğe sahip. İşte bu yüzden sınırsız bir güneş kaynağı varken yakamoza ne gerek var ki dememek gerekir.

Eğitim meşalesi güneş kadar güçlü, yakamoz gibi parıldayıcı, en usta mimarlar gibi tasarımcı, sağladığı bilgiler ise sadece en büyük zenginlik değil, doğru yerde, doğru zamanda kullananlar için en büyük güç ve mutluluktur…

Ne olur kıymetini bilelim. Öğrencilik yılları çok geride kaldı, eğitim artık benim neyime demeyelim. Ömür boyu eğitimin önemi asla göz ardı etmeyelim. Gitmesek de, görmesek de, o köy (eğitim-okul) bizim köyümüzdür!..

© Eğitim Ajansı