7582 sayılı Kanun (7582 SK), Tür­kiye’nin yabancı ser­maye ve nitelikli iş­gücü bakımından çekim merkezi olma arayışında önemli vergi düzenlemele­ri içermektedir. Ka­nun’daki başlıca teş­vikleri daha önce üç ayrı yazıda ele almıştım. Bu yazıda ise 7582 SK’nın yaban­cı yatırımcılar ve özellikle AB merkezli çok uluslu gruplar ba­kımından işlerliğini transfer fi­yatlandırması kuralları çerçe­vesinde değerlendireceğim.

Burada temel soru şu: 7582 SK’nın sağladığı vergisel avan­tajlar, transfer fiyatlandırması kuralları karşısında hangi şart­larda gerçek ve sürdürülebilir bir avantaja dönüşür?

Transfer fiyatlandırması bakı­mından belirleyici olan, karın ne­rede ekonomik olarak hak edildi­ğidir. Bu nedenle 7582 SK’nın ilk testi, teşvikten yararlanan faali­yetin gerçekten Türkiye’de yürü­tülüp yürütülmediğidir.

Türkiye’de bırakılan karın düzeyi; Türkiye’de üstlenilen fonksiyonların niteliği, taşı­nan riskler, kullanılan varlıklar, yetkili personel ve karar alma süreçleriyle uyumluysa avan­taj savunulabilir. Buna karşılık müşteri ilişkileri, fiyat pazarlık­ları, sözleşme stratejisi, ticari riskler veya gayrimaddi varlık­ların geliştirilmesi başka dev­letteki grup şirketlerinde kalı­yorsa, Türkiye’de yüksek veya artık kar bırakılması güçleşir.

Dolayısıyla, Türkiye’de şir­ket bulunması, fatura kesilmesi veya sınırlı operasyon yürütül­mesi tek başına yeterli değildir. Vergi teşviki, ancak ekonomik gerçeklikle birleşirse avantaj­dır; aksi halde yabancı idareler bakımından kar kaydırma şüp­hesi doğurur.

7582 SK’nın değeri: faaliyetten merkeze

7582 SK’nın değeri ise, Tür­kiye’yi yalnızca faaliyetin icra edildiği ülke değil, bazı iş mo­dellerinde faaliyetin yönetildiği merkez haline getirme potansi­yelinde........

© Dünya