Zor bir yılı geride bı­raktık. Ancak 2026 yılının çok daha iyi ola­cağını düşünebilmek zor. Benim beklentim gelecek yılın 2025 kıva­mında bir yıl olacağı yö­nünde. Tabi yeni bir si­yasi şok yaşamazsak.

Muhtemelen bu yılı potansiyel seviyesinde bir büyüme oranı ile kapataca­ğız. Yaklaşık olarak yüzde 4’e ya­kın bir oran olacağı tüm uzman­lar tarafından kabul ediliyor. Ama bu büyümenin nasıl elde edildiği ve daha da önemlisi elde edilen ekonomik büyümenin ni­teliği bakımından ekonomi yö­netiminin nasıl bir tercihte bu­lunduğu göz ardı ediliyor.

Aslında “büyümenin niteli­ği” meselesi çok uzun zamandır dikkate alınmayan, hatta çok da önemsenmeyen bir konu. Ra­kam fetişizmi içine düşmüş olan ekonomi camiası, büyümenin rakamsal büyüklüğünü yeterli görüyor. Bu büyümenin niteli­ği itibarıyla halihazırda çözüm bekleyen diğer sorunlarımızla bunun bağlantısını görmüyor; görmek istemiyor.

Yeni bir yıla başlarken bu ko­nudaki uyarımı bir kez daha tek­rarlamak istiyorum.

Çok uzun zamandır Tür­kiye ekonomisi hizmet-tica­ret-ve-inşaat çekişli olarak bü­yüyor. Bu üçlüye ara sıra banka­cılık ve sigortacılık sektörü de katılıyor. Özellikle “Nas” politi­kalarının uygulandığı düşük faiz döneminde bankacılık ve sigor­tacılık faaliyetlerinin çeyreklik büyüme oranlarına çift haneli katkıları olduğu görüldü.

Bu yüzden bizdeki büyümeyi genel olarak “hizmet çekişli bü­yüme” olarak adlandırabilmek mümkündür.

Büyüme bu niteliği ile eko­nomi yönetiminin kontrolünde gerçekleştirilen ve idare edile­bilen bir büyüme haline geliyor. Sektörlerdeki büyüme oranla­rı üzerinde dış faktörlerin etki­lerini dikkate almak gerekmi­yor. Hizmetler genel olarak dış rekabete kapalı olduğundan ve ekonomide istihdam edilen nü­fusun çok önemli bir bölümünü istihdam ettiğinden, bu şekilde büyümenin siyasilerin kontrol altında tutmak kolaylaşıyor. Di­ğer bir deyişle yurtiçindeki ik­tisadi gelişmelere bağlı olarak gerçekleştirilen ve yönlendiri­lebilen bu büyüme, biraz........

© Dünya