Para biriktiğinde insanın içi rahatlamalı, değil mi? Teoride öyle. Pratikte ise çoğu zaman tam tersi oluyor. Para arttıkça huzur değil, tetikte olma hali büyüyor. “Yanlış bir şey yapmayayım”, “değer kaybetmesin”, “geç kalmayayım”, “herkes kazanırken ben kaybetmeyeyim”… Bu cümleler, modern yatırımcının iç sesi. Ve bu ses, ne yazık ki sakin değil.

Bugün yatırım yapan insanın temel motivasyonu çoğu zaman zengin olmak değil; değer kaybetmemek. Bu bile tek başına ne kadar savunmada olduğumuzu anlatıyor. Enflasyon, belirsizlik, ani kararlar, sürekli değişen gündem… Para, güvenlik duygusu üretmesi gerekirken, başlı başına bir stres kaynağına dönüşüyor. Çünkü ortada ciddi bir sorun var: Yön kaybı. Rota olmadan yapılan her yolculuk gibi, yönsüz yapılan yatırım da insanı yorar. Yoruldukça hata yapılır, hata yapıldıkça özgüven azalır, özgüven azaldıkça daha çok paniklenir. Kısır döngü tam olarak burada başlar.

İnsan zihni belirsizliği sevmez. Ama yatırım dünyası belirsizlikle doludur. Grafikler, oranlar, yorumlar, tahminler… Bilgi hiç bu kadar bol olmamıştı; ama insan hiç bu kadar kararsız da olmamıştı. Çünkü bilgi arttıkça, seçenek de artıyor. Seçenek arttıkça, “yanlış yapma ihtimali” zihnimizde büyüyor.

İşte bu noktada yatırımcı artık parayı değil, kendisini korumaya çalışıyor. Ekrana bakmaktan kaçıyor ama bakmadan da........

© Dünya