“Bu ücrete çalışmam” diyenler de artıyor; “Ek işte, ne verirsen çalışırım” diyenler de…
Resmi veriye göre işsizlik düşüyor…
Çalışabilecek durumda olup iş aramayanlarımızın (bu alandakiler işsiz sayılmıyor) sayısı da rekor üstüne rekor kırıyor…
“Sosyal, kültürel ve ekonomik olarak ülkeye katkı sunması için enerjisine ihtiyaç duyduğumuz” diye de tanımlanabilecek bu alandaki değerlerimizin bir bölümü, “Bu ücrete çalışmam” diyor…
Bir bölümü ise, “Bunca sene bu iş/ücret için mi okudum/okuttuk?” diye ekliyor…
Kimi, “Oğlumuzu/kızımızı dişimizden tırnağımızdan keserek okuttuk, sanayide mi çalışacak?” diye anlaşılır/anlaşılmaz yorumlarda bulunup, evladını yönlendiriyor…
Kimi, “Oğlumuzu/kızımızı en iyi okullarda okuttuk, Türkiye’nin bir ucunda mı çalışacak?” diye, atıl işsizlik rakamına katkıda bulunuyor…
Kimi de, “Aynı bölümden mezun olduk/oldular; O kamuda rahat, ben/bizimki fabrikanın ağır........
