Türkiye’de dünya­nın geri kalanın­dan bir miktar daha fazla gözlemlediği­miz bir olgu var: işle­ri tamamen insanlara dayalı yürütmek. “E Bertan hocam, kimle yürütelim?” demeyin hemen, açıklıyorum.

Tamamen insan­lara dayalı derken sistem, prosedür ve kontrollere çok önem vermeden yönetmek­ten bahsediyorum. Yani in­sana dayalı yönetim.

İnsana bağımlılık ne demek?

İnsanlar şüphesiz işletme­lerin temel direği. Ancak sa­dece insana dayalı yürütülen işler sürdürülebilir olmaz. Örneğin bir departmanını­zın bir yöneticisi var. Güve­nilir, çalışkan bir arkadaş. Dürüst. Kendisiyle çalışma­nın büyük şans olduğunu dü­şünüyorsunuz. Ancak bu de­partmanın tüm kritik işleri, kararlar, modeller, formüller, reçeteler veya kritik müşteri ilişkileri de bu arkadaşta.

Bu arkadaşımızın herhan­gi bir sebeple bizle çalış­maması halinde tüm know how’ı alıp gitmesi kaçınıl­maz. Belki kendisi ile anlaşa­madınız, ya da daha iyi red­dedilemez bir teklif aldı. İşte size ait tüm bilgi ve becerler uçtu gitti.

İşin kötü yanı bu arka­daşların çoğu iyi niyetli ol­sa da bir kısmı, bu durum lehine kullanıyor. Yönetti­ği alanlarda özerk cumhuri­yetler kuranları da çok gör­düm. Hatta bu durum öyle ileri noktaya gidebiliyor ki, değil profesyonel CEO’yu........

© Dünya