İslam’ın müesses nizamı, aile eğitimini ve nesillerin yetiştirilmesini son derece önemsemiştir. Gerek Resulullah (s. a. v), gerekse onun bal tadındaki güzel sohbetinde bulunma şerefine erişen dostları, kendi aralarında hata işlemede ısrar edenlerden ilgilerini kesip konuşmamak suretiyle bir yol/metot izlemişlerdir. Doğrudan sapan kişi, doğru yola yönelene dek ona karşı tavır almaya devam ede durmuşlardır. İslam eğitim sisteminde, çocuğun eğitiminde önce öğüt, sonra darılmak, yeri geldikçe de hafif dövme ya da azarlamaya izin vermiştir. Ancak eğitimcinin, çocuğu daha hafifiyle ıslah edip doğrulması dururken şiddet metoduna başvurmasına izin vermemiştir. Daha doğrusu günah ve hataların kapısını kapatmak adına, uygulanan cezaların caydırıcı nitelikte ve ibret alınacak cinste olması gerekmektedir.

Eğitimci bir kimlik ve kişiliğe sahip aile reislerinin, çocuğu cezalandırmaktan ziyade ödüllendirerek motive etmesi esastır. Her halde işlenen hatalar ve sergilenen her bir davranış için teşekkür edecek halimiz yoktur. En nihayet caydırıcı olmasa da suç işleyenler için konulmuş ceza kanunları vardır. Bu kanunlar, insanların ıslahı noktasında kimi zaman suçluların suçlarına karşılık hapisle cezalandırılmalarını öngörmektedir. Toplumun ıslahı için yasalar yapılırken özelde de eğitimin disiplini için bir takım ilke ve kurallar getirilmiştir. Eğitimde çocuğa ceza........

© Doğruhaber