Sabah namazı haberinin muhatabı genelde babadır. O gün yine sabah namazında telefon elimdeydi ama bu sefer tüm sorumluluğu sırtımdan alan taziye haberini devredeceğim sabah namazı haberi muhatabı yoktu! Meğer bu anlardan doğan boşlukların yükünden insanın sırtı bükülüyor! Öyleyse şimdi sığınılacak tek yer vardı! Secde! Secdeye varmalıydım. Sabah namazı haberinden gelen boşluğu, boşluğun içindeki noktasızlığa takılıp donmuş ruhu doldursun diye sabahın secdesine varmalıydım. Çünkü benim için sabah namazı haberlerinin yükünü devredeceğim telefonun diğer ucu artık kapanmıştı.

“Yâ Rabbim! Senden başka hiç kimsemiz yok bizim!”, “Senden başka kimsemiz yok Yâ Rabbim!”

Yokluğu varlığından daha ağır olanın adı babadır. Sabah namazı haberiyle toplanmış kalabalık çokluğun tek başına olmaktan daha yalnız bıraktığı andır babanın ölümü. O andan sonra her şey bir “Bir” ile açıklanabilirdir artık. Çünkü hepimiz O’ndan geldik ve hepimizin varacağı yer yine o “Bir”dir sadece.

Yâ Rabbim! Sen’den başka hiç kimsemiz yok bizim!”,........

© Doğruhaber