Dostlar ikiye ayrılır: İyi dost ve kötü dost. “İyi dost kötü günde belli olur.” En dar günde, çağrı ihtiyacı duyulmadan dostlar aynı safta bulur kendilerini.

Theophrastus; “Gerçek dostları iyi günlerinizde davet edince gelirler; kara günlerinizde davetsiz gelirler.” diyor. Düşenin hâlinden düşen kadar dost da anlar, anlıyor olmalıdır.

Aristoteles; “Felaket, gerçek dost olmayanları açığa çıkarır.” diyor. Kötü dostları böyle bilmiş olacağız.

Kötü dostu tanımak için belki dostsuz geçirilen bir felaket olur; ancak her acı ve vaveylada dostsuz, uluortada kalanların aklından şüphe etmek gerektir.

Öyle her seferinde “dostlar”ın gücüne güvenerek de küheylanlık yapılmaz. Hegel; “En vefakâr dostumuz gölgemizdir, bilirsiniz. Ama........

© Doğruhaber