Bana bir parmak kırmızı rom daha ver, Edith. Bir de barın ucunda tek başına oturan şu genç adama dök, benden. Sırtı bize dönük. Gömleği ne kadar beyaz ve ne kadar siyah ıslak saçları. Karşısındaki denizin yüzeyi ne kadar ışıltılı ve gökyüzünün maviliği ne kadar sarhoş edici.  Ben oyum ama o ben değil. Ben geri dönmeyi düşünüyorum, o bırakıp gitmeyi.  Perdeleri uçuran bu rüzgârın taşıdığı kokular beni çıldırtacak.  Döndür şu doksanlık Compay Segundo’nun kasvet verici diskini bir daha, Edith ve bana bir parmak kırmızı rom daha ver. 

“Alto Cedro’dan Marcane’ye gidiyorum Ondan sonra da Cueto’dan ver elini Mayari      Sana olan aşkımı İnkâr edemem Ağzım sulanıyor Kendimi tutamıyorum

Juanika, Chan Chan’la Kumsalda kum eşelerken Nasıl da tiriyordu poposu Azıverdi........

© Diyalog Gazetesi