İnsanın yeryüzündeki en eski tecrübelerinden biri nedir derseniz, yeme ile ruh arasındaki o görünmez bağdırderim. Sofraya oturmak ve bedeni doyurmak bir neviruhu da teskin etmek değil midir?

Fransız gastronom Jean Anthelme Brillat-Savarin'in 1825 tarihli Lezzetin Fizyolojisi (Physiologie du goût) eserinde, “Bana ne yediğini söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim” ifadesi beslenme alışkanlıklarımızın sadece fiziksel sağlığımızı değil, karakterimizi, kültürümüzü ve sosyal kimliğimizi de yansıttığını belirtiyor. Bence de beslenme biçimi, insanın fiziksel sağlığını, ruh hâlini ve zihinsel işleyişini derinden etkiliyor.

Beslenme ile ruh hâli arasındaki ilişkiyi ele alırken, tarih boyunca dinî ve kültürel metinlerde yer alan bazı rivayetler de dikkat çekici bir çerçeve sunar. Bu bağlamda zaman zaman bazı zayıf rivayetlerde de olsa Hz. Muhammed’e atfedilen “kuzu eti tüketin, yumuşak huylu olursunuz” anlamındaki sözü ile et türleri ile mizaç arasında bir ilişki kurulduğu anlatılmaktadır. Yine buna bir delil olarak sahih kaynaklardaHz. Muhammed’in kuzu etini sevdiğine ve özellikle kürek (kol) kısmını tercih ettiğine dair güçlü rivayetler bulunuyor. Ayrıca konuya ek olarak İslam düşüncesinde özellikle ortaçağtıbbında (örneğin İbn Sina’nın eserlerinde) gıdaların “tabiatı” ve insan mizacı üzerindeki etkilerinin tartışıldığı da görülüyor.

Tarihsel gözlemler ve kültürel yorumlar

Beslenme ile karakter arasında bulunan bir bağın, modern bilimin kesin olarak ortaya koyduğu bir alan olduğunu söylemek güç. Tarih boyunca çeşitli toplumlar bu ilişkiye dikkat çekmiş, eski kaynaklarda fazla pirinç tüketenlerin daha sakin, et ağırlıklı beslenenlerin ise daha canlı olduğuna dair gözlemler yer almakla beraber günümüzde bu tür değerlendirmeler, henüz bilimsel açıdan net ve kesin biçimde kanıtlanmış değil.

Modern bilim, belirli gıdaların doğrudan “kişilik tipi” oluşturduğunu kesin olarak söylemez. Ancak beslenmenin ruh hâli ve davranış eğilimleri üzerinde etkili olduğuifadesi........

© Diriliş Postası