5 Temmuz 1993, Erzincan, Kemaliye İlçesi, Başbağlar Köyü.

Akşam namazı için camiye gelenler, fani dünyada son namazlarını kıldıklarından habersiz halde ibadetlerini yapıyorlar.

Müminlerin duaları ile nurlanan köye, birkaç dakika sonra, alçak ihanet çetesinin karanlığı çöküyor..

Köyü basan PKK'lı teröristler, tüm köylüleri cami önünde topluyor.

Bir süre örgüt propagandası yapıldıktan sonra erkekler ve kadınlar birbirinden ayrılıyor ve kadın ve çocukların gözü önünde köyün erkekleri köy meydanında kurşuna diziliyor.

Katliamın ardından köyde bulunan 197 ev, cami, okul ve köy konağı ateşe verilerek tamamen yakılıyor.

Hainler bu katliamı, zafer olarak, intikam olarak nitelendiriyor.

Ardından, sözüm ona yapılan yargılamalarda, kısa bir sürede takipsizlik ve beraat kararları ile hiçkimse hüküm giymiyor.

İşin kötüsü, mazlumların sesini yargı makamları, devlet görevlileri duymazken, kamuoyunda da duyan olmadı.

Yıllarca , Başbağlar'da kaybettiğimiz canları anan olmadı. Onların adları bilinmedi.

Onlardan arda, evsiz köysüz kalan, evlatlarının, eşlerinin, yakınlarının yarasına merhem olmak için kamuoyu seferber olmadı.

Onlar bu vatanın öksüz çocukları mıydı? Neredeydi, kırılan bir terörist tırnağı için dünyaları inleten o sözüm ona insan hakları dernekleri ve siyasal partiler.

Bugün 5 Temmuz 2026. Başbağlar'da yitirdiğimiz canlarımızı,........

© Diriliş Postası