Kayıp, insanın omzuna konan en ağır yüklerden biridir; sevdiğimiz bir canın aramızdan ayrılışı, dünyanın bütün gürültüsünü bir anda susturur.

O an geldiğinde ne mal mülk teselli eder insanı ne makam ne etrafımızı kuşatan kalabalıklar.

Geriye tek bir soru kalır: Nereye gitti?

İşte bu sorunun cevabını bilmek, iman etmiş bir yürek için nimetlerin en büyüklerindendir.

Bizler sevdiklerimizi toprağa değil, aslında bir buluşma vaadine emanet ederiz.

Ahirete iman, ölümü bir son olmaktan çıkarıp bir eşiğe dönüştürür; o eşiğin ardında yeniden kavuşmanın umudu durur.

Gayba iman etmek, gözün görmediğine kalbin şahitlik etmesidir; bu şahitlik, en karanlık gecede bile insanın elinden duran bir fenerdir.

Sevdiğinin nereye gittiğini bilen insan yıkılmaz; sarsılır, ağlar, yanar ama........

© Diriliş Postası