Bir savunma dürtüsüyle ele alınan eserde duymaya alıştığımız şeylerin dışında başka şeyler söylenmeye gayret edilmiş. Gerek ismi gerekse de bazı hususlardaki keskin çıkışlar itibarıyla “Lükse Övgü”, yeni bir şeyler duymak isteyenler için ideal bir kitap olabilir.

Kitapta tahmin edilebileceği gibi lüks tüketimle üretimin artacağı ve buna bağlı olarak ekonomik organizasyonların çarkının döneceği yönünde ifadeler kullanılıyor. Ayrıca işin psikolojik, sosyolojik ve genel olarak felsefi taraflarından bahsediliyor. Meseleyi sadece üretim-tüketim ekseninde düşünerek ekonomik boyutta değerlendirip o alana sıkıştırmak doğru değil. Kitabı tamamen okuduğunuzda lüksün bir ihtiyaç olduğu fikrine dahi kapılabilirsiniz; ben kapılmadım.

Yazar Thierry Paquot, verdiği örneklerle konuyu açmayı başarıyor ancak bazı Fransız örnekler konunun yerel düzeyde kalmasına neden oluyor. Kitabı sadece Hıristiyanlara ve Fransızlara yazmış olamaz diye düşünüyorum.

Bu noktada Paquot, neyin lüks olup neyin lüks olmadığını izah ederken epey zorlanıyor. Lüks övülecekse de ürkütmeden övülmeli değil mi? Akıllara israfı getirirseniz lüksü övmek yerine yermiş olursunuz. Kabul etmeliyim ki yazar burada çok dikkatli davranıyor. Bu nedenle tüm kitap boyunca lüksün kötü bir şey olmadığını aksine iyi bir şey olduğunu anlatıyor. Ancak lüksün kısıtlı bir kesimin alışkanlığı olmasıyla genele yayılmasının dilemmasını da yaşıyor. Lüks, herkesin yaşam biçimi olduğunda değerini yitireceğinden hem övülüp hem de belirli kesimlerin yaşam tarzı olarak kalması arzu ediliyor. Aksi durumda övülen şeyin kıymeti kalmayacaktır. Tartışma konularından biri de gereklilik konusu.

Yer yer tutuk bir kitap gibi görünse de bazı bölümlerde ilginç........

© Diriliş Postası