Ne mi okuyacaksınız? Hemen söyleyeyim: Asil duyguları, şövalye ruhunu, fedakârlığı, insanlığı ve içi boşaltılmamış haliyle hümanizmi değil bunların altında yatan çıkarcılığı... Bildiğiniz tüm iyi şeyleri unutun. Ve ortada ben iyi bir insanım diye gezinip durmayın çünkü değilsiniz. Bunu ben değil Mark Twain söylüyor; daha doğrusu söyletiyor. Bir Sezen Aksu şarkısında olduğu gibi; masum değiliz hiçbirimiz… Fakat merak etmeyin; eksik parçaları dolduracak biri var: Ben…

Mark Twain’in belirli kişilere dağıtılmak üzere yazdığı “İnsan Nedir?” kitabı sayılı olarak basılmış. 250 adet basılan eserin Türkiye’deki baskısı 240. nüshasından tercüme edilmiş. –En sıkıcı kısım burasıydı, bitti-

Yaşlı adamın insanın bir makineden öte bir şey olmadığını iddia etmesiyle genç adamın ise buna itirazıyla diyalog soru-cevaba evriliyor. Diyaloglarda yaşlı adam daha çok bir amir gibi genç adam ise onun öğrencisi ve hatta çırağı gibi davranıyor. Sıfatlandırmalardan anladığımız üzere bir ast-üst ilişkisi söz konusu. Mark Twain yaşlı adamı konuştururken adeta kendisi konuşuyor gibi. Ancak genç adamın üretilen tezlere karşı çok yetersiz kaldığını, çabucak boyun eğdiğini ve yaşlı adamın otoritesini kabul ettiğini görüyoruz. Şöyle esaslı itirazlarla, sert çıkışlarla ve biraz da manevi bir bakış açısıyla yaşlı adamın iddialarına pek çok karşı delil sunabilirdi. Fakat kimse bizden yaşlı adamın otoritesini tanımamızı beklemesin. Genç adam bu otoriteyi istediği kadar tanısın ama bu kitabı okumaya karar verenler için böyle bir zorunluluk olamaz. Zaten her okuduğuna inanan, her duyduğuna kanan ve bunları bir mantık süzgecinden geçirmeyen kişinin nitelikli bir okur olma ihtimali yok. Üzerine hangi sıfat atfedilirse atfedilsin, yazar onu hangi donanımlarla sunmuş olursa olsun hele ki böyle derin manalar içeren ve bir tarafı yaratılışa, hayatın anlamına uzanan, en şerefli yaratığı ayaklar altına alan bu satırlar öyle üstünkörü geçilemez.

Yaşlı adam bazen en asil duygularla yapılmış korkusuzca bir hareketin veya bir kahramanlığın dahi dış etkilerle olduğunu söyleyecek kadar ileri gidiyor. Buna göre insanlar iyiliği bile önce kendilerini düşündükleri için yaparlar. Mark Twain hiç acımıyor ve hatta insanlığa hiç şans vermeden vurmaya devam ediyor. Hangi kategoride değerlendirirseniz değerlendirin bunu hep aynı şekilde cevaplıyor: “İnsan daima kendi çıkarını düşünür.”

Genç adam! Şöyle kenara çekil bakalım

Ama benim itirazım var… Genç adam sen şöyle bir kenara çekil bakalım… Twain, yaşlı adam aracılığıyla bir annenin fedakârlığını, bir askerin........

© Diriliş Postası