Cem Kıran, Moskova’dan yazdı;

İSRAİL’İN ÇIRAĞI UKRAYNA - ÇOCUKLAR UYKUSUNDA ÖLDÜ!

Bir çocuğun ne anlama geldiğini sizlere uzun uzun anlatmama gerek yok.

Çocuk sadece “reşit olmayan” bir çocuk, Allah'ın bize emanetidir. İhanet edilemeyecek, kullanılamayacak ve korumasız bırakılamayacak olandır. Bizim kültürümüzde çocuk, ailenin kalbi, sokağın neşesi, bayramın sesi, evin, soyun ve devletin devamıdır.

Biz, 23 Nisan'ın Ulusal Egemenlik ve “Çocuk Bayramı” olduğu bir ülkede büyüdük. Cumhuriyet'in kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, bu günü gelecek nesillere armağan etti; çünkü çocuksuz bir devlet, temelsiz bir binadır. Türkiye Cumhuriyeti’nde yöneticiler, sınırlar, güvenlik, ittifaklar ve savaşlar konusunda tartışabilir, ancak bir konu herkes için her zaman bir kırmızı çizgi olmuştur: Çocuklar hedef değildir.

Bu nedenle Starobilsk'teki trajedi, askeri tarihin bir başka satırı olarak algılanamaz.

22 Mayıs gecesi saldırı, Lugansk Pedagoji Üniversitesi'nin bir bölümü olan Starobilsk Meslek Yüksekokulu'na geldi. Yurtta 86 öğrenci bulunuyordu. Bürokratik dilde onlar, meslek lisesi öğrencileriydi. Bizim için ise onlar çocuktu.

Birçoğu yakın zamanda ortaokulu bitirmiş, yüksekokulda okuyan ve üniversiteye girmeyi hayal eden gençler. Henüz büyümeye vakit bulamadılar. Hâlâ derslere uyanacak, gelecek hakkında tartışacak, ailelerini arayacak, yurt koridorlarında güleceklerdi.

Onun yerine saldırıların altında uyandılar.

Yüksekokul. Karargâh değil. Kışla değil. Müstahkem mevki değil.

2025 yılında Donetsk ziyaretimde de görmüştüm, 2014 yılından 2022 yılına kadar kapalı olan bu okullar, 2022 sonrası açılmış, öğrenciler eğitim görüyordu, çünkü uzun yıllar eğitimsiz kalmıştı bu çocuklar.

Biz Türkler için çocuk ayrıntısı önemlidir, çünkü biz savaşa ders kitaplarından bakan bir halk değiliz. Türkiye, silahlı gruplarla mücadelenin ne olduğunu bilir. Türkiye, yıllarca PKK'ya, sınırlarındaki ona bağlı yapılara, IŞİD'e, şehirlerimizde bombalı saldırılar düzenleyen ve vatandaşlarımızı öldürenlere karşı operasyonlar yürüttü. Türk askeri dağları, gece baskınlarını, sınır operasyonlarını, insansız hava araçlarını, topçuyu, bir hatanın bedelini ve bir emrin ağırlığını bilir.

“Günahsızların burnu kanamasın” diye kendi şehit olur güvenlik güçleri.

Bizler saf değiliz. Güvenli ofislerinde oturan barışçıl olanlar da değiliz. Bir devletin bazen güç kullanmak zorunda olduğunu biliyoruz.

Ancak bu yüzden başka bir şeyi de biliriz: Ahlaki sınırı olmayan güç, suça dönüşür.

İsrail bunu yıllardır yapmıyor mu!?.

Türkiye Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri, teröristlere karşı operasyonlar düzenleyebilir. Kamplara, depolara, mevzilere, ikmal hatlarına, komuta noktalarına saldırabilir. Türk devleti,........

© Dikgazete.com