Herkes bir yerden engellenir

Engellilik meselesine nereden girdiğimizi bilmek gerekiyor. Çünkü bu, yalnızca bedene bakarak konuşulacak bir konu değil. İnsan çoğu zaman yürüyebildiği hâlde ilerleyemez, gördüğü hâlde anlayamaz, konuştuğu hâlde duyulmaz. Hayat, insanı yalnızca yaralayan değil; durduran, bekleten, erteleyen bir dizi eşikten ibarettir. Biz tam da bu eşiğin önünde durup bakmayı öğrenmek zorundayız.

İnsan dünyaya serbest bırakılarak gelmez. Bir yere kadar gider, bir yerde durdurulur. Kapılar bazen kapalıdır, bazen aralıktır ama çoğu zaman “henüz değil” der. Bu engellenmişlik hâli, herkesin hayatında vardır; yalnızca herkesin engeli aynı yerden görünmez. Kimi bedeniyle durur, kimi ruhuyla. Kimi yolu bilir ama gidemez, kimi gider ama vardığını sanır.

Bazı insanlar, toplum tarafından “engelli” diye ayrıca adlandırılır. Çünkü onların ihtiyaçları daha görünürdür; yardıma daha sık başvurmak zorunda kalırlar. Bu onları başka bir yere taşımaz, yalnızca aynı hayatın içinde daha çok destekle yürüyen insanlar hâline getirir. Asıl sorun, bu görünürlükten yola çıkarak insanı........

© Dikgazete.com