Emperyalizmin düzeni; insanın emeğini, onurunu, sevgisini, özverisini katarak yarattığı “insani”; halkların katliamlara, hapishanelere, işkencelere, darağaçlarına karşın elde ettiği “ulusal”; insanlığın yüzlerce yıldır süren savaşımıyla kazandığı “evrensel” değerleri çürütüyor.

Emperyalizmin düzeni ülkemizde de bellekleri silerek insani ve ulusal değerlerimizi yok etmeye çalışıyor.

Ama yok edilemeyen değerlerimiz var; Nâzım Hikmet gibi.

İNSANLIĞIN VE UMUDUN ŞAİRİ

Nâzım Hikmet’in insanı, insanlığı kucaklayan şiirleri yüreklere sığmıyor; kitaplarla odalara, şarkılarla kulaklara, afişlerle duvarlara, gümbür gümbür dizeleriyle alanlara, salonlara konuk oluyor.

İnsana, insanlığa insanın özgür ve anlamlı yaşama mutlaka kavuşacağına olan güveniyle Nâzım Hikmet iyimser ve umutlu bir insandır.

İnsanlığın ve umudun şairidir o.

“Kötümserlik bir felsefe sistemi, bir görüş zaviyesi olarak berbat bir şeydir ve kolay bir şeydir, güç olan, zor olan ümitli olmak, iyimser olmaktır sanatta” diye düşünür.

“İnsanlarımı seviyorum, bütün zaaflarına ve kepazeliklerine rağmen onlara güveniyorum, tarihi onlar yapmışlardır ve onlar yapacaklardır. İşte sanatım aydınlıksa, ümitliyse, palavracı değilse bundan dolayıdır” der.

İlk şiiri “Feryad-ı Vatan” (1913),........

© Cumhuriyet