Trabzon’da yağmur sürpriz değildir.

Bu kentin yağmurla kavgası da yeni değil. Çocukluğundan beri burada yaşayanlar bilir; bazen sabah başlayan yağmur akşama kadar sürer, bazen günlerce gökyüzü açılmaz. Karadeniz’in huyudur bu.

Ama 18 Eylül akşamı yağan yağmur yine aynı soruyu önümüze koydu:

Denizin kıyısındaki bir kentte yağmur suyu neden denize ulaşamıyor?

Yer yer metrekareye yaklaşık 50 kilogram yağış düştü. 112 Acil Çağrı Merkezi’ne 114 ihbar geldi. Yollar suyla doldu, taşkınlar ve heyelanlar yaşandı. Büyükşehir Belediyesi ile TİSKİ 283 personel, 116 araç ve iş makinesiyle gece boyunca sahadaydı; tıkanan rögarlar, mazgallar ve yağmur suyu kanalları temizlendi. 

O yağmurun altında çalışan insanlara söylenecek söz yok. Emeklerine de haksızlık etmeyelim.

Ama benim takıldığım yer başka.

Her kuvvetli yağmurdan sonra mazgal temizlemek, su çekmek, iş makinesi göndermek çözüm müdür; yoksa yıllardır çözülmeyen bir sorunun ardından yapılan zorunlu müdahale mi?

Çünkü yağmur yeni değil.

Daha 2019 yılında, üstelik Trabzon’da açıklanan Karadeniz Bölgesi İklim Değişikliği Eylem Planı’nda çok açık bir tespit vardı: Karadeniz Sahil Yolu’nun bazı bölümleri yağış ve sel sularının denize ulaşmasını engelliyordu. Çözüm olarak menfezlerin kapasitesinin ve sayısının artırılması, ani taşkınları denize taşıyacak su hatları ve tüneller yapılması, yağmur suyu ile kanalizasyon sistemlerinin ayrılması öngörülüyordu. 

O halde yağmura kızmadan........

© Cumhuriyet