Zaraza i ekološka bomba prve su asocijacije na prizore uginulih životinja u Drini, Savi i seoskim potocima u Semberiji, koji su ponovo zabilježeni ovih dana.

Dok se afrička svinjska kuga (ASK) širi Balkanom i vraća u nova žarišta u Bosni i Hercegovini, bolest je nakon slučajeva u Bijeljini sredinom juna ponovo potvrđena i na području Foče. Zbog toga je Ministarstvo poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede Republike Srpske uvelo mjere zabrane kretanja i transporta životinja, popis svih imanja i obaveznu dezinfekciju vozila.

Upravo u tom epidemiološkom talasu, leševi životinja u vodotocima više nisu izolovani slučajevi, nego simptom sistema u kojem ne postoji jedinstven i funkcionalan odgovor na pitanje gdje završava životinjski otpad u Bosni i Hercegovini i kako je moguće da, uprkos postojećim propisima, završava u rijekama, kanalima i na divljim deponijama.

Povodom nalaza s terena, redakcija BUKA obratila se svim nadležnim entitetskim i državnim institucijama u oblasti veterinarstva, zaštite okoliša i upravljanja otpadom. Odgovor je stigao jedino iz Federalnog ministarstva okoliša i turizma.

Sistem koji nije riješio problem ni nakon kriza

A problem nije od juče. Afrička svinjska kuga već je ranije u Semberiji ostavila duboke posljedice po stočarsku proizvodnju. Tokom prethodnog talasa eutanazirano je desetine hiljada životinja, a štete su se mjerile u desetinama miliona konvertibilnih maraka. Zbog neizgrađenih industrijskih kapaciteta za preradu životinjskog otpada, domaće vlasti su kao privremeno rješenje propisuju ukopavanje u jame – na samim imanjima, ukoliko ispunjavaju uslove, ili na lokalnim stočnim grobljima i sanitarnim jamama koje određuju opštine. U praksi, zbog nepostojanja organizovanog sistema odvoza za male farme i domaćinstva, značajan dio........

© BUKA Magazin