HomeAlle artikelenMijn GemeenteOpinieNACGeldAutoWonenGezondVan de lezer

Waarschuwing voor wie naar de Tovertuin gaat: kijk uit voor deze bijwerking

Kun je het aan me zien? Ik heb iets aan mijn oren. Mijn lippen bewegen, maar er komt geen geluid uit. Ik kwispel op de maat van muziek die niemand anders hoort.

Het begon allemaal met een onschuldig liedje, op aanvraag van m’n dochter (4). Ach, een Woezel & Pip-nummertje, dacht ik, dat kan geen kwaad. Fout! Dat is precies hoe mijn aandoening zich verspreidt. Eerst één deuntje. Dan nog één. Voor je het weet is je kind fan en en lijd jij aan Woezeleritus.

Het nieuwe pretpark van die vrolijke hondjes leek mij de remedie. Misschien werkt het zoals bij een vaccin: één gerichte overdosis en daarna ben je immuun. Dat bleek een medische misrekening.

In dat park is er geen ontsnappen aan. Overal die hondenmuziek! In de wachtrij, in de attracties. Volgens mij zelfs op de wc, al kan het ook dat mijn hersenen het daar gewoon zelf afspelen.

Ook visueel houdt het niet op. Ze staan op bankjes, op hekken, op bekers, op spekjes, waarschijnlijk ook op de moleculaire structuur van de pannenkoeken.

Ik was daar zeven lange uren. Zo lang ondergedompeld zijn in de fantasiewereld van de Tovertuin doet iets met je. Ergens tussen Tante Perenboom en Buurpoes nestelde het zich in mijn hersenen als een muzikale parasiet. Sindsdien speelt er permanent een melodie op de achtergrond.

En nu marcheer ik op het ritme van Woezel en Pip, Woezel en Pip, spelen altijd........

© BN DeStem