Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Aşil’in topuğu mitini hepimiz biliriz az çok. Bir topuk mitolojimiz daha vardır antik Yunan mitolojisinde pek de bilinmeyen. Bilimsel köşede doğruluğu kanıtlanması imkânsız olan mitolojik hikâye anlatımlarına ne ihtiyaç var derseniz, “insanoğlu hikâye anlatabilme kabiliyeti sayesinde bugünlerine ulaşabildi” beylik lafı ile giriş yapmakta fayda var sanırım. Hazır milyonlarca dolarlık reklam bütçesi ile pohpohlanan çok iyi bir kitabın uyarlaması olan mitolojik filme herkes bu kadar aşina iken Yunan mitolojisine dönmek iyi olabilir.

Girit adasının kıyılarını günde üç defa turlayan, düşman gemilerini kayalarla ezen, gerekirse gelen istilacıyı bronz kollarıyla kucaklayıp kor gibi kızdırılmış göğsüne bastıran biri vardı. Adı Talos'tu.

Demirci tanrı Hephaistos'un elinden çıkma, tanrısal kan olarak dillendirilen  ikhoru damarlarında taşıyan, Zeus’un emriyle sevgilisi Europa’yı ve Girit’i savunmak için hediye verilmiş, o dönemin en gelişmiş otonom savunma sistemiydi. Tek kusuru ise tıpkı Aşil’inki gibiydi: ayak bileğinde, ince bir zarla — bazı anlatılarda tek bir çiviyle — kapatılmış minicik bir damar. Medea bunu öğrendi, Talos’un güvenini kazandı, onu büyüledi ve zarı / çiviyi söktü, kanı boşandı, dev yere yığıldı. Bugün Silikon Vadisi'nde milyarlarca dolarlık bronz devler inşa ediliyor; adları ChatGPT, Claude, Gemini, Llama, CoPilot. Hepsinin bir topuğu var. Aradaki fark şu: Medea'nın büyüye ihtiyacı vardı, bugünün büyücülerinin tek ihtiyacı ise ufacık bir metin kutusu.

BRONZ DEVİN ZAYIF KARNI KISA BİR MİTOLOJİ DERSİ

Rhodoslu Apollonios’un Argonautika'sında anlatıldığı üzere Talos, ölümlülerin son kalanı ya da Zeus’un Europa'ya armağanı olarak Girit'i korumakla görevlendirilmiş bronz bir otomattı. Fiziksel gücü, yorulmadan devriye gezmesi, tehdide anında tepki vermesi — kâğıt üzerinde kusursuz bir güvenlik mimarisi. Ama sistemin kendisini ayakta tutan tek bir zayıf nokta vardı ve bu........

© Birgün