Bilimin sporun içine girerek sporun uygulama esasına göre ölçülebilme seviyesine getirmesi, analiz açısından çok şeyi açıklayabilmektedir.

Tabii ki bunun öncüleri vardır. Hepsi çok kıymetli ve spor bilimine sağladıkları katkı bugün için başlangıç noktasını göstermektedir.

Benim açımdan öncüler Sedat Muratlı, Hasan Kasap, Kâmil Özer, Ümit Kesim, Turgay Renklikurt, Metin Erkuş ve bu sene tanışma fırsatı bulduğum Gıyasettin Demirhan Hoca. Gıyasettin Hoca’yı televizyon programına konuk ederek tanışmamın sonrasında yazılarımı da onunla paylaşarak bir anlamda ortak noktada devamlılık sağlamaya çalışmaktayım ki bu bana ait bir beklentidir.

Bilim insanı olmanın sorumluluğu başka bir anlayışın ürünüdür. Bunu tartışmayacağım ama ülkenin bu konuyu tartışmaması da olmazsa olmaz durumundadır.

Ben de Liverpool-Galatasaray her iki maçı için yazılar yazdım ve bir analiz çerçevesinde olanı izah etmeye çalıştım, fakat Gıyasettin Hoca ile aynı şeyleri düşünmemize rağmen analiz, başka bir bakış açısını ortaya koymaktadır.

Şampiyonlar Ligi gerçek bir laboratuvardır. Ülkenin dışında haddimizi değerlendirecek bir alandır.

Gıyasettin Hoca'nın “Futbol, günümüzde yalnızca bir oyun değil; ekonomik, kültürel ve politik boyutları olan çok katmanlı bir sistemdir (Giulianotti, 2002)” yorumuyla başlayalım.

“Liverpool-Galatasaray karşılaşması bu bağlamda, İngiltere futbolunun kurumsallaşmış, veri temelli ve sürdürülebilir modeli ile Türkiye futbolunun yüksek duygusal sermaye üreten ancak yapısal dalgalanmalar içeren yapısı arasındaki farkları görünür kılan bir örnek teşkil etmektedir. Bu çerçevede şu temel soru ortaya çıkmaktadır: Türkiye futbolu neden güçlü potansiyeline rağmen sürdürülebilir başarı üretememektedir?”

Hoca, maçı ‘performans üretim sistemi’ açısından ele alarak bunun alt bileşenlerini........

© Birgün