“Ülkede açlık varmış gibi algı yaratılıyor. Türkiye’de çocuk açlığı ve yetersiz beslenme sorunu yok. Kuru ekmek yiyorlarsa aç değiller.”

Bu cümleler gündelik yaşamımızın parçası oldu.

Açıklanan çokça veri her zaman gerçeğin üzerinin örtülmesi için bir araç oldu. Ancak yoksulluk, çocuk yoksulluğu öyle bir boyuta ulaşmış durumda ki T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı On İkinci Kalkınma Planı (2024-2028) Çocuk Raporu gerçeğin itirafı oldu.

2012-2022 yılları Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması verilerine göre ülkemizde maddi yoksulluk düzeyi toplam nüfusta (,4 iken, çocuk nüfusta 5,3. 0-17 yaş grubunda yoksulluk veya sosyal dışlanma riski yaşayan çocukların oranı ise B,7.

UNICEF 2026 raporunda Türkiye’de çocukların 8,9’u yoksulluk, açlık ve sosyal dışlanma riski altında. Çocukların eğitim, sağlık ve beslenme gibi temel hakları tehdit altında. Raporda ekonomik nedenlerden kaynaklı ailelerin çocuklarını okula gönderme konusunda sorun yaşadığı belirtiliyor.

Raporda yer alan “mevcut kaynaklara erişim arasındaki farkın giderek büyümesi” gerçeğinin, eşitsizliğin, yoksulluğun üzerini........

© Birgün