Koltuklar, makamlar, taraflar, kanunlar birbirine karıştı. Yargıda neden kanunlar ve kurallar olduğunu, bu kuralların neden ve nasıl konduğunu en baştan, belki de yüzyıllar öncesinden tartışmak zorunda kaldık. Örneğin, neden savunma var, avukatlar neden var, eh, kürsünün karşısındakiler halihazırda “suçlu” değil mi? Değil. Yani, bilmiyoruz. Yargı kuralları da masumları suçlulardan kesin olarak ayırma çabası üzerine bina edildi. Dolayısıyla savunma makamı, adaleti tesisin ana gövdesinden. Her kürsüye çıkanı otomatik “suçlu” saydığımızda kürsüye de gerek kalmıyor.

Akın Gürlek, Adalet Bakanı oldu. İlk açıklamasının başlıklarından biri savunma hakkıydı: “Bir mevzuat boşluğumuz var, yasal düzenleme yapacağız. Tutuklularda, avukat, cezaevinde istediği zaman, 24 saat görüşebilir. Tutuklularda böyle bir boşluk var, avukatlar rahat bir şekilde görüşebiliyor. Sabah 08.00’de geliyor avukat, gece 24.00’e kadar… Bizzat görüşüyor. Ona şahsi notlarını verebiliyor. Bu konuda bir düzenleme yapılması lazım.”

ANAYASAL HAK

Avukatlar neden tutuklu müvekkilleriyle görüşüyor? ÇHD Genel Merkez Yöneticisi, Avukat Oğuzhan Topalkara’ya sordum, “Hapishanede tutuklu ile sınırsız görüşmek ceza hukukunun ruhu gereği elzem, henüz suçlu kabul edilmeyen kişinin........

© Birgün