Oy nedir?

Bir denetleme aracı.

Herhangi bir alanda bizleri temsil edeceklere… bize “vekil” olacaklara… yani bizim adımıza herhangi bir yetkiyi “vekaleten” kullanacaklara, geçici olarak söz hakkımızı emanet ediyoruz.

İyi kullanmayanlardan geri alıp başkasına verebilirsin korkusunu yaratıyoruz ki ona göre davransın… söz verdiklerini ya da ant içtiklerini yapsın… bir denetim aracı… sandalyesinin ayağına ipi bağlamışlar elimize de ipin ucunu vermişler…

Yoksa!!

Diyorsun…

Bu hak insanlık tarihinde söke söke alınmıştır.

Bedeller ödenmiştir.

Cumhuriyetimizin Birinci Meclisi’nin ilk işi de 24 Nisan konuşmasında adı da özellikle konulmuştur.

Millet-vekili…

Vekil…

Baş-vekil…

“Millî irade, bilfiil vatanın mukadderatına el koymuştur…”

Bu ilkeyi kabul eden milletimiz vekillerini ona göre seçip Yüce Meclise göndermiştir.

Daha sonra saltanat ve hilafet kaldırıldığında Meclis kürsüsünün arkasına yazılır.

“Egemenlik milletindir”!

Şimdi bugüne bakıyoruz.

Bir adım atılması gerekiyor… milletin talebi… dur bakalım deniyor… hesaplar yapılıyor… kıstas şu… oy getirir mi… yeniden seçilebilir miyim… en uygun kişi mi… liyakat mı… yok hayır… en çok milyon dolarları veren… bir adamı şeyh belleriz… hatta o gitsin öteki gelsin deriz… ona makamlar, vekillikler veririz… haa bakın hak geçirmeyiz… sıkı pazarlıklar yaparız… üç aşağı beş yukarı anlaşırız… biraz da yasalara aykırılıklarına filan göz yumarız… hatta üstüne kamu arazileri tahsis ederiz… artık olacak o kadar… kolay mı bir şeyh-şıh demek öyle son dönemin modern “kanaat önderlerine” de benzemez… yat... yat, kalk... kalk… tövbe ya Rabbim, Allah’la bile kullarının arasına girmiştir… “O........

© Aydınlık