Bilimkurgu pek çok alt türe ev sahipliği yapan bir edebiyat türüdür. Dönem dönem yeni ve devrimsel temalar bu türün içinde ortaya çıkmış, var olmuş ve zamanla yok olmuştur. Teknolojinin gelişmesi kimi türlerin artık bilimkurgu sınırları içine dahil edilmemesine neden olmuştur. Geleceğe ulaşmanın kaçınılmaz sonu olarak adlandıracağımız bu durum, yeni geleceklerin hayal edilmesiyle sürekli bir devinim halini almıştır. “Bilimkurguda Yeni Dalga Akımı” da yine bu ölçütte değerlendirilebilecek temalardan biri olarak öne çıkar.

1960’lı yıllardan itibaren bilimkurguda yeni bir kimlik arayışı ortaya çıkar. Deneysel bir yazın türü, çeşitli yazarların katkı vermesi ve büyümesiyle birlikte “bilimkurguda yeni dalga akımı” olarak adlandırılır. Yeni oluşmaya başlayan bu türü kısaca bilimkurguda artık normalleşen pek çok temanın yerine deneysel kurguların öne çıkmaya başlaması olarak tanımlayabiliriz. Londra’da, Micheal Moorcock’un çıkardığı “New Worlds” adlı dergide başlayan yeni dalga bilimkurgu giderek daha fazla yazarın katılmasıyla birlikte bir anda milyonlarca okura ulaşan yeni ve deneysel bir bilimkurgu yazın türünü ortaya çıkarmıştır.

Bilimkurguya yeni bakış açıları getiren “Yeni Dalga” akımındaki eserler hard sci-fi olarak adlandırılan temaya uzaktır. Uzay yolculuklarının, gezegenlerin ve teknolojik aygıtların yerini daha çok sosyolojik unsurların aldığı ve bilimkurgunun yalnızca bir araç olarak kullanıldığı öykü ve romanlar artış göstermiş ve bu durum da çeşitli tartışmaları beraberinde getirmiştir.

Moorcock’un dergisinde öne çıkan yazarlar arasında J.G. Ballard, Brian W. Aldiss ve John Brunner gibi isimler vardır. İngiltere’de yaşayan Samuel R. Delany, Thomas M. Disch gibi Amerikalı bilimkurgu yazarlarının da destek vermesiyle hareket daha da büyümüştür. İngiltere’de doğan ve birkaç yıl sonrasında ABD’ye de sıçrayan yeni dalga akımında kısa süre sonra karşımıza çıkan yazarlar arasında Ursula K. Le Guin, William S. Burroughs, Robert Silverberg, Philip K. Dick ve Harlan Ellison........

© Aydınlık