Τον Ιούλιο του 2019, στην παρθενική του δήλωση μετά την εκλογή του στο αξίωμα που έκτοτε κατέχει, ο πρωθυπουργός με στόμφο είχε διατρανώσει πως «η διαφάνεια, η αξιοκρατία και η λογοδοσία επιστρέφουν στη χώρα». Επτά χρόνια αργότερα εκείνη η εξαγγελία τον στοιχειώνει.

Σε μια χώρα που διαρκώς διολισθαίνει στη διεθνή κατάταξη για το κράτος δικαίου λόγω υποκλοπών, γενικευμένης διαφθοράς, πλημμελούς, βραδυκίνητης και (τουλάχιστον εν μέρει) ελεγχόμενης από την κυβέρνηση δικαιοσύνης, καθώς και λόγω της άσκησης ισχυρής κυβερνητικής επιρροής επί του (εν πολλοίς κρατικοδίαιτου και συνεπώς ελεγχόμενου) Τύπου, οι εξ εσπερίας ειδήσεις αποτελούν οάσεις αντικειμενικότητας: Eurostat, ΟΑΣΑ, Δ.Ν.Τ. και πλείστοι άλλοι διεθνείς οργανισμοί μας επαναφέρουν στη ζοφερή- όταν δεν είναι επιτηδευμένα φτιασιδωμένη από τα κυβερνητικά ελεγχόμενα ΜΜΕ – πραγματικότητα. Η θέση μας μεταξύ των ουραγών στην αγοραστική δύναμη, την παραγωγικότητα και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τα πρωτεία μας στην παραγωγή λειτουργικά αναλφάβητων αποφοίτων (ακόμα και) ΑΕΙ διαψεύδουν εκκωφαντικά το αφήγημα της κυβέρνησης περί «ανάπτυξης», «κανονικότητας» και δικής της «χρηστής διακυβέρνησης».

Παρά τα πρώτα ελπιδοφόρα δείγματα διακυβέρνησης, η παρούσα κυβέρνηση αποδεικνύει πως στο βαθύ πυρήνα του το κυβερνών κόμμα παραμένει περισσότερο μια καλλωπισμένη Ε.Ρ.Ε. του 1960 (ίσως και του ’50), παρά ένα σύγχρονο συντηρητικό κόμμα. Η συλλογή βιογραφικών προς δημιουργία ενός μητρώου ικανών ανθρώπων, οι οποίοι ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης........

© Athens Voice