Στη Naval Group, την εταιρεία που μας πούλησε τις φρεγάτες Belharra, οι εργαζόμενοι εργάζονται 35 ώρες την εβδομάδα. Το ίδιο και στην Dassault Aviation, από την οποία αγοράζουμε Rafale, στην Thales, με την οποία οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν μακροχρόνια συνεργασία για διάφορα συστήματα, στη Vinci, που διαχειρίζεται τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου.

Όλες αυτές είναι γαλλικές πολυεθνικές. Στη Γαλλία το 35ωρο εργασίας ισχύει από το 2000 για τις επιχειρήσεις με περισσότερους από 20 εργαζομένους, και από το 2002 για τις μικρότερες. Θεσμοθετήθηκε από την κεντροαριστερή κυβέρνηση Ζοσπέν το 1998, και διατηρήθηκε από επόμενες κεντροαριστερές και κεντροδεξιές κυβερνήσεις. Το 35ωρο δεν σημαίνει ότι όλοι δουλεύουν αυστηρά 35 ώρες. Είναι η νόμιμη εβδομαδιαία διάρκεια αναφοράς. Οι επιπλέον ώρες θεωρούνται συνήθως υπερωρίες ή αντισταθμίζονται με άλλους μηχανισμούς.

Όταν μία από τις μεγαλύτερες, πιο ανταγωνιστικές και πιο εξωστρεφείς οικονομίες της Ευρώπης καταφέρνει να λειτουργεί με 35ωρη εργασία τα τελευταία 26 χρόνια, είναι άξιο απορίας γιατί λοιδορήθηκε τόσο έντονα η πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Η πρόταση αυτή συνοψίστηκε ως «τετραήμερη εργασία χωρίς μείωση αποδοχών», αλλά πιο συγκεκριμένα αφορούσε την παροχή κινήτρων «για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας. Όταν η........

© Athens Voice