IAnlam, tek başına sözcükler midir, yoksa onlar arasındaki ilişkilerde mi saklıdır? Bu sorudaki anlam tümcede ve/veya dizede saklıdır, diye yanıt verebiliriz. Çünkü anlamı oluşturan, tümcedeki akli/hissi devinimdir. Bir diğer deyişle tümcede/dizedeki ruhtur o metni yaşama bağlayan. Bu boyut o metnin zamanı aşabilmesinin de yordamıdır. Metne o ruhu üfleyen ise yazar/şairdeki bilinçtir. Hegel, “Yalnızca hakiki olan bütündür” der. Hegel’e göre yaşam bir oluşum aracıdır. 

Algı, şeyleri kendi devinimi içinde biriktirdikleriyle kavrar. Tohum, nasıl ağacı, çiçeği, meyveyi içinde saklarsa meyve de tohumu ve çiçekle geleceği içinde saklar. Kendi içindeki varlıktan, kendi ve gelecek için varlığa dönüşüm. Beni biz kılan dönüşüm… 

 IIŞeyleri karşıtlarıyla birlikte okumak.

 IIIİnsanlık tarihinde dil ve yazı uluslaşma sürecinin belirleyicisi olduğu denli düşünceyi yaratan başat güçtür. Dil-tarih, dil-düşünme, dil-kültür ilişkisi…

Dilini oluşturan ve yazıyla buluşturan bir toplum kendi edebiyatını ve düşünce iklimini de yapılandıracaktır. 

Aydınlanma geleneğinin izini süren, ‘insan onuru’ ve ‘Cumhuriyet’ sevdalısı, felsefeci Bedia Akarsu (1921-2016) “Dil bir ulusun duygu ve düşünce tarzı, tarihi ve toplum hayatını ile birlikte yürüdüğünden ulus varlığının bir damgası ve o ulusun ayrılmaz bir parçasıdır. Aynı zamanda o ulusun sosyal yapısının ve ruhunun bir aynasıdır” der. 

Bu bağlamda insanı, hiçbir zaman bir parçası olduğu toplumdan soyutlayarak değil onu kendi kültürel yapısı........

© Antalya Son Haber