Geçtiğimiz hafta geride bıraktığımız 62’inci Münih Güvenlik Konferansı, bu yıl gösterişli çıkışlardan çok, uluslararası alandaki gerginlik ve tedirginliği görünür kıldı. Öyle ki, konferansın ana çerçevesi “Under Destruction” (yani küresel siyasetteki yapısal aşınma) olarak belirlendi. Bu başlık, savaşların yıkımını değil; uluslararası düzenin dayandığı kuralların ve güven ilişkilerinin aşınmasını tarif ediyordu. Konferansın bütününde NATO’nun geleceği, Ukrayna savaşı ve Avrupa’nın güvenlik kapasitesi gibi üç kaçınılmaz başlık öne çıkarken; Trump’ın başkanlık koltuğuna ikinci defa oturmasıyla kontrastı artan ABD ile Avrupa arasındaki ilişki, konferansın en hassas başlığıydı. Bir süredir mevzu üzerine açık bir kopuştan söz edilmese de; ancak ittifakın “otomatik” işlediği varsayımı artık sorgulanıyor. Avrupa tarafında temel soru şu: Güvenlik planlaması yapılırken ABD’nin uzun vadeli taahhütleri ne kadar öngörülebilir? Bu soru, retorik bir tartışma değil; savunma yatırımlarından askeri konuşlanmaya kadar uzanan somut bir planlama meselesi. Konferansta yapılan konuşmalar, Avrupa’nın savunma harcamalarını artırma ve ortak üretim kapasitesini geliştirme yönünde bir irade gösterdiğini ortaya koysa da, bu iradenin ne kadar hızlı ve koordineli hayata........

© Anayurt