Netanyahu’nun bu hafta Beyaz Saray’a yaptığı ziyaretin ardından verilen fotoğraflara bakınca, ABD ile İsrail arasında her şeyin yolunda olduğu düşünülebilir. Trump gülümsüyor, Netanyahu memnun görünüyor, iki taraf da görüşmenin verimli geçtiğini söylüyor. Fakat ben bu ziyaretin asıl hikâyesinin fotoğraf karesinde değil, kamuoyuna açıklanmayan ayrıntılarda saklı olduğu kanaatindeyim. Çünkü iki lider birbirine ihtiyaç duysa da artık aynı şeyi, aynı yöntemle ve aynı zamanda istemiyor.

Görüşmenin merkezinde doğal olarak İran vardı. Netanyahu, İran üzerindeki askerî ve ekonomik baskının gevşetilmemesini, mümkünse daha da artırılmasını istiyor. Trump ise İran’ı sıkıştırmakla birlikte, savaşın nereye kadar uzayacağını ve bunun Amerikan ekonomisine nasıl yansıyacağını hesaplamak zorunda. Petrol fiyatlarının yükselmesi, Hürmüz’de ticaretin aksaması veya Amerikan üslerine yönelik yeni saldırılar, Trump’ın iç politikada ödemek istemeyeceği bir faturaya dönüşebilir.

Buradaki ayrım bence oldukça açık: Netanyahu savaşın devamından siyasi güç üretmeye çalışıyor, Trump ise savaşı kendi adına başarıyla sonuçlandırmak istiyor. Biri sürekli tehdit ortamına ihtiyaç duyuyor, diğeri sonunda masaya kendi imzasını koyabileceği bir anlaşma arıyor. Aynı düşmana........

© Anayurt