Geçtiğimiz hafta “Masumiyet Müzesi” hakkında konuşmayanları, yazı yazmayanları neredeyse döveceklerdi. Ben sıramı bir önceki yazımla savmıştım ama medya ve sosyal medya öyle üstüne düştü ki bu takıntılı aşka, bir daha yazasım geldi.

Roman onun ağzından anlatılsa da Kemal karakterini bilindik bir kalıba sığdırmak imkânsız. Hasta mı, narsist mi, bencil mi, tipik her istediğini elde edeceğini düşünen zengin ve yakışıklı Türk erkeği mi, takıntılı mı, hayatının aşkına yanlış zamanda rastlamış ve olayların gidişatını durduramamış bir cesaretsiz mi anlamak mümkün değil. İyi biri olsaydı Füsun’a bunları çektirmezdi yazanlar, kötü biri olsaydı Füsun ortadan kaybolunca Sibel’le evlenmekte sakınca görmezdi diyenler birbirine galip gelemedi. 

Ama Sibel’le nişan sahnesi var ki ben eğer iyi insan kötü insan olguları gerçekten varsa oyumu kötüden yana kullandım. Bir erkek nasıl olur da başkasıyla nişanına kendine deli divane aşık ve daha 18 yaşındaki sevgilisini ailesiyle beraber davet eder? Nasıl olur da kenarda nişanı izleyip ağlayan kızın gözlerine baka baka nişanlısına sarılıp öper ve bu iki kadına birden sahip olduğu için kendini........

© Anayurt