Hatta daha da ileri gideyim; bazı birliktelikler hayatımıza sırf "başarının aslında ne olduğunu" ya da "ne olmaması gerektiğini" öğrenelim diye girer.

İnsan ilişkileri, iş ortaklıkları ya da yol arkadaşlıkları... Bunların bazılarının sonu hüsranla bittiğinde kendimize kızarız. Oysa hayatın o görünmez dengesinde, bazı birliktelikler çekmemiz gereken bir "ceza", bazıları ise bizi zorlayarak büyüten sert birer "öğretmen"dir.

Peki, yaşadığımız bir hüsranın anlamsız bir ceza mı yoksa ufuk açıcı bir öğretmen mi olduğunu nasıl anlayacağız?

İşte bu ayrım, hayata ve insanlara dair o "ince bakışa" sahip olmakla mümkündür. Eğer o ince bakışı geliştiremez, olup bitenin ardındaki asıl mesajı okuyamazsak, kaderin o acımasız cilvesiyle baş başa kalırız: Sürekli tekrar eden döngüler. Çevrenize bir bakın; hep aynı tarz yanlış insanlarla........

© Analiz