Daha doğrusu denizcilerin birbirleriyle olan ilişkileri.

Günlerdir izliyorum onları. Kaptanların birbirlerine davranışlarını, konuşmalarını, bir tekne yanaşırken nasıl hemen yardıma koştuklarını…

İnanın çok hoşuma gitti.

Bir tekne yanaşıyor, hemen bir başkası halata uzanıyor. Birinin yardıma ihtiyacı oluyor, diğeri orada. Bir şey soruluyor, bilen anlatıyor. Yer açılması gerekiyorsa yer açılıyor.

Kimin teknesi büyük, kimininki küçük hiç önemli değil.

Herkes kendi teknesinde, kendi hayatında, kendi dünyasında. Ama aynı denizin içindeler ve sanki bunu hiç unutmuyorlar.

Bir de birbirleriyle konuşma biçimleri var ki özellikle dikkatimi çekti.

Kibarlar. Mütevazılar. Birbirlerine karşı anlayışlılar. Yardımseverler. Aralarında çok güzel bir dayanışma ve bana kalırsa çok güzel bir sevgi dili var.

Sevgi dili deyince illa birbirimize güzel sözler söylemek gelmesin aklımıza.

Bazen birinin halatını tutmak da sevgi dilidir.

“Bir şeye ihtiyacın var mı?” diye sormak da…

İşi düştüğünde yanında olmak da…

İnsan ilişkileri dediğimiz şey zaten biraz da böyle bir şey değil mi?

Ben yıllardır........

© Analiz