Bir çocuk için para; yalnızca bir alışveriş aracı değil.

Bazen sevginin, bazen ilginin, bazen de eksik kalan bir ebeveynliğin telafisidir.

Ve tam da bu noktada şu soruyu sormak gerekir:

Biz çocuklarımıza gerçekten para mı veriyoruz, yoksa bir boşluğu mu dolduruyoruz?

Para: Bir araç mı, bir duygu mu?

Yetişkinler için para, ihtiyaçları karşılayan bir araçtır.

Ama çocuk için durum farklıdır. Çocuk, paranın kendisinden çok, onunla birlikte gelen duyguyu öğrenir.

Eğer bir çocuk her istediğinde karşılık buluyorsa, şu mesajı alır:

“İstediğim oluyorsa, değerliyim.”

Eğer sürekli erteleniyor ya da açıklama yapılmadan reddediliyorsa:

“Demek ki yeterince önemli değilim.”

Bu nedenle para eğitimi aslında bir duygu eğitimidir.

Sevgi ile sınır arasındaki ince çizgi

Günümüz ebeveynlerinin en sık düştüğü tuzaklardan biri şu cümlede gizli:

“Benim yaşadığımı yaşamasın.”

Bu iyi niyetli yaklaşım, çoğu zaman çocuğun her istediğinin alınmasına dönüşür.

Oysa her isteğin karşılanması, çocuğa konfor değil, kontrolsüzlük kazandırır.

Sınır görmeyen bir çocuk:

• Sabretmeyi öğrenmez

• Değer üretmeyi öğrenmez

Ve en önemlisi, hiçbir şey onu uzun........

© Analiz