Çanakkale : Bir Hüzünlü Hikaye
Ben Çanakkale, denizlerden bir deniz
Bütün denizler gibi masmaviydim
1915’in o soğuk Mart ayında
Ve bütün denizler gibi sakin ve temiz
Kalbimiz ipekten yumuşaktır,
Bileğimiz çelikten sert
915 Martında en büyük dert
Duydum gür narasını Türk'ün
Mart ayında 915 senesi
Yalnız zırhlıları değil
Düşlerimizi de gömdük mavi sulara
Anaya, yavukluya, yuvaya
915’in o soğuk Mart ayında
Hikayelerimizi bıraktık
Bilirim ve saklarım yıllardır
Yağız delikanlıların hikayelerini
Cesaret ve hüzün doludur hepsi
Bugünün çocukları bilsin diye
Buyurun, siz anlatın hikayenizi
915’te yola koyuldum Urfa’dan
Tehlikedeydi Devleti Ali Osman
Tehlikedeydi bir uçtan bir uca vatan
Yumuşak döşeklerde deliksiz uyuyan
91’te yola koyuldum Urfa’dan
Geride bitmemiş işlerimi
Geride ilk geçlik düşlerimi bıraktım
Ne iş düşünmenin vaktiydi
Ne de düşlere dalmanın
Düşman dayamıştı hançerini
915’te binlerce ali çıktı yola Urfa’dan
Ben sadece onlardan biri
Görmemiştik hiçbirimiz denizi
Ve şimdi bizi çağırıyordu vatan
Ve şimdi bizi çağırıyordu
Dünyanın en güzel denizi
915te yola çıktım Urfa’dan
Bedenim toprağa gömüldü........
