Eğer, hem okuyor, hem düşünür, hem de her şeyi sorguluyor iseniz, öyle yoruluyorsunuz ki, nasıl anlatsam.

Dün bir toplantıdan çıktım, biraz yürüyeyim dedim, sonra da yol uzayınca metroya bindim ve tramvayın geçtiği duraklara göz atarken, Milli Kütüphane durağını /istasyonunu okudum ve hemen kapıya yaklaştım ve indim.

Milli Kütüphanenin sadece adı kalsa da, bir tramvay, otobüs durağında bile adının kalması beni baya mutlu etti.

Bir de, orada bir zamanlar HALKÇI BELEDİYELERİN yaptığı satış yerleri vardı. İçeri girdim boylu boyuna dükkanların önünden geçtim, biraz nostalji yaşadım, üzüldüm, sevindim falan, filan.

Sonra pastane fırın arası bir satış yerine girdim, ilgimi masanın üstünde üstlerine isimleri yazılmış poşetler ve yanında da arta kalan üç beş pide gördüm. Eeee akşam üstü de olmuştu, ordan iki "Ramazan Pidesi" almak istedim ve satış yerinde ki kadın çalışandan poşet istedim, "biz poşete koyuyoruz deyince, eyvallah dedim.

Sonra bir poşete bir pide koydu ama koyarken de, gözlerimin içine bakıp, "pidelerin tanesi 150 LİRA" dedi ve azıcık duraksadı.

Artık hiçbir şeyin fiyatını soruyorum. Nasıl olsa bir şey değişmiyor.

Olsun dedim ve pideyi alıp, parasını ödedim. Kadın tavrımı biraz garipsese........

© Akdeniz Gerçek