Muhsin Yazıcıoğlu’nu niye yazdım? Şimdiki ilkesiz ve değer yargılarına dayanmayan siyaseti görünce; Muhsin Bey’in dik ve onurlu duruşunu hatırladım. “İki saniye sonrasına garantimiz olmayan bir hayatımız için fırıldak olmaya gerek yok” sözleri hafızamda hiç silinmedi.

Muhsin Bey, iyi bir arkadaş, iyi bir dost, iyi bir sırdaştı. Bunların da ötesinde bir can yoldaşı idi. Her zaman insanın arkasında taş gibi durur, şartlara göre asla adam satmazdı. “Bende ve arkadaşlarımda döneklik olmaz. Biz inandığımızı yaptık, inandığımızı yapmaya devam edeceğiz” derdi.

Muhsin Yazıcıoğlu güvenilir, sözünün eri, mert bir adamdı. Hiç kimsenin sırrını açık etmez, arkasından konuşmaz, yalan söylemezdi. Muhsin Başkan’ın Malatya ziyaretinde o zamanki il başkanı Harun Oğuz: Başkanım siyasette biraz yalan olmadan olmuyor” dediğinde, “Başkan olmaz, siyaseten de olsa yalan söylemeyeceksiniz, âmâ her doğruyu her yerde söylemenize de gerek yok” demişti.

Muhsin Yazıcıoğlu, kendisine yapılan iyilikleri ve vefayı asla unutmazdı. O dost canlısı ve vefalı birisiydi. Kendisini İzmir’de Raşit Birgüvi ile siyasi birliktelik için görüştürdüğümü hiç unutmadı. Her görev yaptığım yere sessiz sedasız birkaç kişi ile ziyarete gelir, “size zararım dokunmasın” hassasiyeti ile geldiği gibi dikkat çekmeden ayrılırdı. Her ziyaretinde yanında ayırmadığı isim ise, rahmetli Ökkeş Şendiller idi.

O, mütevazi kişiliği ile şatafat ve gösterişten hep uzak durdu. Şimdikilerin Cuma namazına bile onlarla araç ve konvoylarla gelişlerine şahit oldukça; gerçek bir Anadolu insanın o güzelim özelliklerini onda görür ve hayranlık duyarım. Bu özelliğini; “ben toprağı saksıda, köylüyü sinemada, çileyi edebiyat kitaplarında okumadım. İçinde yaşadım, içinden geldim” sözleri ile açıklardı.

Muhsin Yazıcıoğlu; takva sahibi dindar bir insandı ama dinci değildi. Din ticareti yapanları ve dini istismar edenleri çok eleştirirdi. Onu anlamadan dinlemeden........

© Akdeniz Gerçek