Yarı cahillerin, tam cahillere göre daha tehlikeli kabul edilmesinin temel nedeni; “bilmediklerinin farkında olmamaları ve az bilgileriyle büyük bir özgüven sergilemeleridir.”

Bu konuda rahmetli İlber Ortaylı’nın sıklıkla vurguladığı gibi; “Cahil, tutarlıdır kendi içinde. Kötü olan yarı cahillerdir. Bunlarla münakaşaya girilmez, uyuz olursun, hasta olursun.”

Yarı cahillerin daha tehlikeli olmasının nedenleri şu başlıklarla açıklanabilir aslında:

ÖZGÜVEN VE KİBİR: Yarı cahil, konu hakkında biraz bilgi sahibi olduğu için, her şeyi bildiğini sanır. Bu kibir, öğrenmeye kapalı olmalarına ve yanlış bilgilerini doğruymuş gibi savunmalarına yol açar.

BİLMEDİĞİNİ BİLMEMEK: (Dunning-Kruger Etkisi)

Dunning-Kruger Etkisi, “Bilgisizliğin beraberinde getirdiği aşırı özgüven” olarak tanımlanan bir bilişsel önyargıdır. 1999 yılında Cornell Üniversitesi’nden David Dunning ve Justin Kruger tarafından ortaya atılan bu kurama göre:

Belli bir alanda az bilgisi olanlar, kendi yetkinliklerini “abartma” eğilimindedir.

Gerçek uzmanlar ise, konunun ne kadar derin olduğunu bildikleri için, kendi bilgilerini küçümsemeye meyillidir.

Yarı cahil, azıcık bilgisiyle “tepenin şahı” olduğunu sanırken; bilgili kişi; “cehalet vadisinde “olduğunu fark eder.

Kısacası yarı cahiller, yetkinliklerinin sınırını........

© Akdeniz Gerçek