El alem Jürisi, daha basit tabir ile El alem Kurulu

Adı her ne olursa olsun, el alem incitir. Çünkü dünyanın en vasat ve en niteliksiz jüri üyelerine sahiptir.

Derler, söylerler, gıybetini dedikodunu yaparlar yani konuşurlar; ama ne konuşma!

Lakin unutmamalı ki el alem kurulu üyeleri zaten hakikati terennüm etmek ( dile getirmek) kastıyla konuşmazlar.

Odak noktaları daima kendi menfaatleri, kendi çıkarları, kendi doğruları olduğundan; “ötekinin” onlar nezdinde hiçbir kıymeti harbiyesi yoktur.

Özetle; kendi mahallesinden, kendi düşüncesinden, kendine olan faydaya katkı sunulmayan cepheden, özetle kendinden değilse, ilgili muhatap, onlar için “yok” hükmündedir.

Zihinsel Bir İshal Hali Yaşarlar

Özünde arızalı ve diğer tabirle “ishale uğramış” zihinlerinden dışarı taşanları boca edecek yer ararlar.

Muhataplarının o söylenecek olana ihtiyacı olup olmadığı ile zerre ilgilenmezler.

Sözün tesir uyandırıp uyandırmayacağı onlar için önemli değildir.

Sözün ahlakı’ndan o derece yoksundurlar ki; aklıselim bir dimağa rast geldiklerinde onun dahi yüzüne güler, hemen ardından gıybetini yapar, haset beslerler.

İshal olmuş sözlerini mümkünse “saf” dimağlara boca etmek için uğraşırlar, ki kendilerine tepkisiz bir dinleyici kitlesi bulabilsinler.

Ve Kırılma Yaşanır

Kişinin farkındalığa ulaştığı bir nokta vardır. Adını koyamadığı, kendine yakıştıramadığı, toplumsal dayatmalara, ayıplamalara, kınamalara değil de; hakikate olan iştiyakı, bağlılığı ve tarafgirliği onu çelik gibi bir iradeye kavuşturur. Kişiye sarsılmaz bir duruş katar.

Tekâmül yolculuğu; son nefese kadar öğrenme iştiyakıyla açık olma, doymama; ama manaya, hakikate, hakkın hatırını önde tutma azmine...

Tut tutabildiğin kadar, hep kazanma hep önde olma...

Hakikatten incinmesinler değil, hakkın hatırı incinmesin için çabalama

İnsan olma gerçekliğinin tam orta yerinde, yaşanmışlıklara rağmen, düşmelere, hatalara, nisyanlara rağmen mahcubiyet ve tevazu ile hakkın hatırını tutup kaldırma...

Kim var denildiğinde sağına soluna bakmadan, tüm acziyet ve fakrı ile derin bir........

© Akasyam