Bu ülkede hiç sorun olmaması gereken bazı konular, kendilerini milletten üstün gören, Avrupa’ya karşı Stokholm sendromuna mübtela müptezeller tarafından her zaman bir krize dönüştürülmeye çalışılmıştır.

İstiklal şairimiz Merhum Mehmet Akif Ersoy’un veciz ifadesiyle

Enbiyâ yurdu bu toprak şühedâ burcu bu yer

Bir yıkık türbesinin üstüne Mevlâ titrer

Dışı baştan başa bir nesl-i kerîmin yâdı

İçi boydan boya milyonla şehîd ecsâdı…”

Hal böyleyken, yakın tarihe şöyle bir göz atsak, 1000 yıldır şehit kanlarıyla suladığımız bu topraklarda herhangi bir yere cami/ mescit inşasının, çoğu zaman,  içimizdeki İrlandalıların itirazı, provakasyonu ve paranoyası ile karşılandığına şahit oluruz.

Merhum Cemil Meriç’in muhteşem ifadesiyle hem suda hem karada yaşayan bir hilkat garibesi olan Türk aydını (!), iki yüz yıldır kendisini bu topraklara ait hissetmediğinden; ne doğulu ne batılı olabilmiş,  milletin tarihine, kültürüne, inancına, değerlerine karşı bir yabancılaşma; hatta yabanileşme temayülü göstermiştir.

“Bu Ezanlar ki şehadetleri dinin temeli

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli!” mısraları,  ezanların bağımsızımızın simgesi olduğunu ifade eder.

Müslüman yurdu ülkemizde malum tayfanın  camiler hakkında çıkardığı krizlerden bazıları şunlardır: 

1980’li Yıllarda Ankara’da Kocatepe Camii’nin inşasına karşıydılar. O dönemlerde Rahmetli Cumhurbaşkanımız Turgut Özal’ı hedefe koymuşlardı.

İstanbul Taksim’e cami yapılması düşüncesini 28 Şubat darbesinin sebeplerinin en başında saydılar Merhum Başbakan Necmettin Erbakan hocamızın partisini kapatıp kendisini siyasi yasaklı hale getirdiler. İstanbul’da  Büyük Çamlıca camiinin inşasına da, Fatih Sultan Mehmet Han’ın fetih emaneti olan Ayasofya’nın,  Fatih’in vakfiyesine uygun olarak yeniden camiye dönüştürülmesine de, Trabzon Ayasofya caminin, İznik Ayasofya caminin fetih sembolleri olarak yeniden camiye dönüştürülmesine de karşı çıktılar. Dahası, Kadıköy iskelesinde yapılacak camiye de karşı çıktılar. Bu  sefer de bu dönüşümlere imza atan........

© Akasyam