Ermeni mutfağı başlı başına meşhurdur. Ama zeytinyağlıları daha da bir meşhurdur. Vakti zamanında mimar Garo Panos (Masalcı Garo) ağpariğin Facebook sayfasında özene bezene hazırladığı, içine masallarını da katıp paylaştığı midye pilakisi tarifini, aramızdan çok zaman önce ayrılan Roza Yayamın ve aramızdan ayrılmasına bir türlü müsaade edemediğim, gurmeötesi insan Sarkis Seropyan’ın katkılarıyla kendi mutfağıma adapte ettim. Haddim olmayarak belki, izinlerini alamadan da paylaşıyorum. Tarif denenmiştir, sonucu da lezizdir, kesin bilgi.

Kabul ediyorum. Mutfak becerim/hevesim/aşkım/deneyimim bir deha değil, sadece genetik ve biraz da ilgi. Temmuzda doğdum. Eylülde mamam işe başlamış. Malum, öğretmenlik; bugün sünnet yarın deniz misali, bugün doğur yarın işe. Yayamın elinde büyüdüm haliyle. Bir mutfak perisiydi. Çok da tutucuydu gizli mabedi olan mutfağında. Tanıyanlar anlamıştır, Roza Yayam işte. Sıkı kuralcıydı. Tarifin noktasına virgülüne dokunmaz, dokundurtmazdı. Peder birkaç kez, “mama, şunu şöyle yapsan, şekerini biraz daha bol koysan?” demeye kalktı da cevabını aldı: “Bunun tarifi böyle”. Sıkı kurallar eşliğinde, hastalanana kadar mutfaktaydı. Mamam da 45'inden sonra mutfağa girdi, yaya(ları)mın tarifleriyle. Ben de 30'uma yakın, evlenince mecburiyetten girdim mutfağa. Daha önceki tek mutfak aktivitem yumurta kırmaktı, demiştim zaten, o da bakkaldan eve getirirken, yolda…

Demem o ki, yayamın tarifleri kaldı bana. Zeytinyağlı dolmalarım, fasulyalarım, pilakilerim, muhtelif tüm klasik zeytinyağlılarım Roza yayamın usulüyledir. Hiç değişmez içindekiler. Topiğim Süzan yayamdandır mesela. Gram şaşmaz. Mutfakta yaratıcıyımdır ama klasikler sözkonusuyken bir o kadar da tutucuyumdur.

Bizim peder bey, sizin Baron Seropyan yani, bir mutfak........

© Agos