Hrant Dink, Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin verdiği mahkûmiyet kararının ardından Milliyet gazetesinden Derya Sazak’a verdiği röportajında, “Anlamadılar ya da anlamak istemediler… Nasıl olsa savcı ve hâkim anlar diye düşündüm, yazılarda neler kastettiğimi anlattım. Okumasını bilen anlar, anlamadılar ben ne yapayım….

Ya da sorun anlamak ya da anlamamakla ilgili bir şey değil. Başka bir şey var” demişti.

Çok haklıydı Hrant, sorun anlamak ya da anlamamakla ilgili bir şey değildi, başka bir şey vardı.

Neydi bu başka şey? Bu soruya verilecek cevabım var, şöyle:

1982 Anayasası’yla, devletin yetki şemasının zirvesine yerleştirilen Milli Güvenlik Kurulu, 2001 yılının aralık ayında yeni bir iç tehdit belirledi ve buna da ‘misyonerlik’ dedi.

İç-dış tehdit ve iç-dış düşman belirleme; belirlediği hedef ve tehditlere karşı içeride ve dışarıda her türlü tedbiri alma yetkisiyle donatılan bu kurumun, ‘tehdit’ olarak belirlediklerine karşı psikolojik harekât planları hazırlamak, uygulamaya geçirmek, Milli Güvenlik Siyaseti Belgesi’ni hazırlamak, takibi ile kontrolünü üstlenmek gibi görev ve yetkileri de bulunmaktaydı.

Bu kurumun böylesine geniş yetkilerle donatılması ve tüm alanlarda icrai ve idari bir makam olarak örgütlenmesi neticesinde kamuoyu, Milli Güvenlik Kurulu’nu, ‘Gölge Hükümet’; MGK tarafından hazırlanan Milli Güvenlik Siyaseti Belgesini de ‘Gizli Anayasa’ olarak adlandırmıştı.

Esasen ülkede parmakla sayılacak sayıda misyoner olmasına rağmen bu grubun, yeni bir tehdit grubu olarak seçilmesiyle, ‘misyonerlik-dış güçler’ – azınlıklar çağrışımı propaganda edilerek, toplumda korkunun ve milliyetçiliğin yükseltilmesi amaçlanmıştı.

İç tehdit olarak seçilen gruplar, zaman içinde değişse de iç tehdit sıralamasında hiç değişmeyip ve her dönemde yerini koruyan grup zaten azınlıklar........

© Agos