Adına “şans” dediğimiz kavramı hiç durup derinlemesine düşündünüz mü? Şans aslında başımıza gelen olumlu veya olumsuz tesadüfler için kullandığımız bir ifade. Peki şans sadece biz insanların bu tesadüflere anlam yüklemesinden mi ibaret? Felsefeciler şans kavramına “rastlantı mı, yoksa kader mi” penceresinden bakar. Mesela David Hume, insan zihninin illa ki bir düzen aradığını ve bunun için rastlantıyı “şans” olarak tanımladığını söyler. Bilim ise, özetle, “şans yoktur sadece olasılıklar vardır” der. Psikolojide şans kavramı iyimserlikle ilişkilidir. Kendini şanslı hisseden, olayların iyi sonuçlanacağına inanan bireyler çevrelerindeki olasılıkları daha kolay yakalayabilir, daha cesur kararlar alabilir. Araştırmalara göre de kendini “şanslı” olarak niteleyen insanların büyük çoğunluğunun iyimserlik düzeyinin yüksek olduğu ortaya koyulmuştur. Spiritüel bakışta, şansın aslında bir frekans uyumu olduğu düşüncesi yaygındır. Dolayısıyla şanslı veya şanssız olmak tamamen enerji ve zihinsel tutumla ilişkilidir. “İyi düşün iyi olsun” anlayışını veya kötü düşünürsen korktuğun başına gelir inanışını buna örnek verebiliriz.

Şans diye bir şey gerçekten var mıdır, yoksa olasılıklar dahilinde karşımıza çıkan olumlu veya olumsuz durumlar için mi bu kavramı kullanıyoruz, orasını bilemem. Ama bu, sadece insana has bir durum değil. Geçtiğimiz gün kardeşimin “kurtarılmış” kedilerine bakarken “ne şanslılar” diye geçirdim içimden. Sokakta onun kedileri gibi binlercesi var ama bir şekilde onların yolu benim hayvansever kardeşimle buluşmuş işte. Kediler kardeş. Bir kardeş araba kazası geçiriyor; ölümün kıyısından kurtarılıyor. Tabii bu olaydan sonra sokağa geri bırakılmıyor; diğer kedi de kardeş kontenjanından eve kapağı atıyor. Şu an gayet sağlıklılar. İyi bakılıyor, bol bol seviliyorlar. Kardeşlerden birinin başına gelen büyük şanssızlık, sonunda her ikisi için büyük bir şansa dönüşüvermiş. Oysa sokakta her gün yüzlerce hayvan kaza geçiriyor. Bazıları iyi kalpli bir insan tarafından farkedilip yaşama tutunuyor, bazılarına ise kimse yardım elini uzatmıyor. Bazısı sahipleniliyor, bazısı sokakta tek başına mücadele ediyor.

Sadece kedinin köpeğin değil, ağacın da şanslısı, şanssızı var bence. Bir düşünün; günümüz Türkiye'sinde........

© 9 Eylül Gazetesi